جانبازان شیمیایی سردشت هنوز احراز جانبازی نشده اند

یکشنبه 11 تیر 1396 02:20 ب.ظ

 

جانبازان شیمیایی سردشت هنوز احراز جانبازی نشده اند • نکات قرآن

  • جانبازان شیمیایی سردشت هنوز احراز جانبازی نشده اند • نکات قرآن


    نکات قرآن-در ساعت ۱۶:۳۰ روز یکشنبه هفتم تیر ماه۱۳۶۶ چند فروند هواپیمای عراقی سکوت شهر کوچک سردشت در غرب کشورمان را شکستند و هفت بمب گاز حاوی خردل  را در نقاط پر جمعیت  شهر انداختند که ۲ بمب در بازار و ۲ بمب دیگر در منطقه مسکونی افتاد. سه بمب نیز در روستاهای اطراف پرتاب شد و یکی از فجایع تاریخ بشری در سردشت رقم خورد.


     بمباران شیمیایی سردشت چگونه اتفاق افتاد


    کل آمار شهدا ۱۳۰ نفر بود که ۲۰ نفر از آنها  در همان ساعات اولیه پس از بمباران شهید شدند ۱۰ نفر نیز در حین انتقال از سردشت به شهادت رسیدند و ۱۰۰ نفر طی مدت یک هفته الی یک ماه  پس از حادثه بتدریج در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های مختلف کشور به شهادت رسیدند


    .


    به علت شرایط جوی و جریان ملایم هوا آلودگی بتدریج تا کیلومترها دورتر از کانون های انفجار گسترش یافت و بوی نامطبوع خردل که مشابه بوی سیر و گوگرد بود، از فاصله دور استشمام می شد. متاسفانه بیمارستان و درمانگاه  شهر نیز در مسیر جریان هوای آلوده قرار گرفته بود و برخی از پزشکان و پرستاران پس از چند ساعت به دلیل آلوده شدن مجبور به ترک محل شدند درحالی که آب و برق و تلفن قطع  و کلیه فعالیت های خدماتی فلج شده بود.


    با وجود این اعضای کادر پزشکی بهداری سپاه با کمک نیروهای محلی توانستند از دو حمام شهر به عنوان دو ایستگاه رفع آلودگی استفاده کنند و ماشین های آتش نشانی نیز مسئولیت تدارک آب حمام های شهر را عهده دار شدند.


    سالن ورزشی شهر به عنوان یک نقاهتگاه ۱۵۰ تخته مورد استفاده قرار گرفت و با توجه به ماهیت اثر گاز خردل (برخلاف گاز اعصاب که ناگهان همه بیماران در همان ساعت اول مراجعه می کنند) ساعت به ساعت بر تعداد مصدومان افزوده می شد. آلودگی مواد غذایی، سبزیجات، مزارع ، آبها باعث شیوع برخی مسمومیت های گوارشی شده بود و گله های گاو و گوسفند که تنها سرمایه برخی از خانواده ها بود از بین رفت.


    یک روز پس از این حادثه، مصدومان بد حال با چندین پرواز از ارومیه و تبریز به تهران منتقل شدند، صحنه بسیار ناراحت کننده ای در فرودگاه تهران وجود داشت که تحمل آن برای خلبانان و خدمه هواپیماهای نظامی نیز دشوار شده بود. کودکانی در سنین مختلف با چشم های ورم کرده که به سختی ناله می کردند سعی داشتند از مادران خود جدا نشوند و برخی در حال اغماء بودند. تعداد زیادی از مصدومین بد حال نیز به بیمارستان بقیه اله (عج) منتقل شدند .


    از شهر ۱۲۰۰۰ نفری سردشت طبق آمارهای رسمی ۸۰۲۵ نفر مصدوم شدند که این آمار شامل مصدومین خفیف نیز می شد. حداقل ۴۵۰۰ نفر از مصدومین نیاز به درمان داشتند و۳۰۰۰ نفر آنها در شهر سردشت به صورت سرپایی درمان شده و سپس در روستاهای مجاور مدتی را سپری کردند تا آلودگی شهر کاملا” مرتفع شود. مابقی مصدومین که ۱۵۰۰ نفر می شدند در حال وخیم تری بودند و نیاز به بیمارستان داشتند و لذا به خارج از سردشت اعزام شدند .


     ۶۰۰ نفر از این گروه ۱۵۰۰ نفری به تهران و بقیه به چند شهر شمال غربی کشور اعزام شدند . تعدادی از هموطنان شهید شدند و بسیاری مدت زمان زیادی را در بیمارستان سپری کرده و ازعوارض شدید ریوی و چشمی و پوستی رنج بردند.


    ۲۵۲ بار حمله شیمیایی رژیم بعث به رزمندگان


    در طول جنگ تحمیلی جمهوری اسلامی ایران ‌۲۵۲ بار مورد حمله شیمیایی رژیم بعث عراق قرار گرفت که  حدود ‌۱۰۰ هزار مجروح شیمیایی شدند  که هنوز از آثار آن‌  رنج می ‌برند.  اگر چه کنوانسیون ژنو برای ممنوعیت استفاده از سلاح‌ های شیمیایی در سال ۱۹۲۵قطعنامه ای  صادر کرده بود  اما برخی  از کشورها عملا به این کنوانسیون پایبند نبودند.


    به رغم ارتکاب این جنایت هولناک، مجامع جهانی هیچ اقدامی در جلوگیری از ادامه تجاوز به عمل نیاوردند، حتی آن رژیم خونخوار را هم ملامت نکردند و چون گذشته بی‏‌اعتنا از کنار این حادثه گذشتند.سردشت اولین شهر قربانی فاجعه شیمیایی، فقط نماد مظلومیت ملت ایران نیست، بلکه نماد برخورد دوگانه مجامع بین‌المللی در جهت تامین منافع ابر قدرت‌ ها نیز هست.


    برابر گزارش ‌ها، بیش از ‌۴۰۰ شرکت تولیدکننده مواد شیمیایی، از تجهیز شیمیایی رزی بعث حمایت کردند که بیشترین آنها از آلمان و انگلیس بودند. این در شرایطی بود که آلمان به عنوان تنها کشوری بود که  کنوانسیون ژنو را امضا و اتحادیه اروپا اجازه داشت با بازرسی مانع از تولید سلاح‌ های شیمیایی از آن شود.


    با این وجود چگونگی وقوع این حادثه و آمار مصدومین و شهدا طی گزارش های متعددی به اطلاع شورای امنیت سازمان ملل رسید اما متاسفانه هیچ هیئت کارشناسی برای بررسی حادثه اعزام نشد.


    متاسفانه  در ان مقطع از تاریخ، مجامع جهانی به دلیل نفوذ پشتیبانان صدام حسین، قادر به انجام اقدام قابل توجهی نبودند اما بالاخره در فروردین سال ۱۳۶۵ (۱۹۸۶) سرانجام اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد در واکنش به جنایات جنگی آشکار صدام ، مصوبه‌ای را در محکومیت به کارگیری سلاح های شیمیایی گذراندند که با وتوی آمریکا بی ‌اثر شد.


    نخستین حمله شیمیایی رژیم بعث در جنگ ‌تحمیلی


    در اوایل جنگ تحمیلی، در منطقه شلمچه، رژیم عراق برای اولین بار به طور محدود اقدام به استفاده از سلاح شیمیایی کرد و این جنایت برای دومین بار در منطقه میمک تکرار شد. عراقی‌ ها از آذر ماه سال ۱۳۶۱، به طور پراکنده از عوامل شیمیایی کشنده در مقابل رزمندگان استفاده کردند. ابتدا مقدار محدودی از سولفور موستارد (عامل تاول‌ زا) را به منظور درهم شکستن سازمان رزمی  رزمندگان در تک‌ های شبانه مورد استفاده قرار دادند.


    در سال ۱۳۶۲، عراق به کاربرد جنگ ‌افزارهای شیمیایی در پیرانشهر و حوالی پنجوین مبادرت کرد و جمهوری اسلامی ایران حادثه پنجوین را «جنایت جنگی» نامید و مجروحین جنگ شیمیایی به بیمارستان‌های تهران اعزام شدند.


    استفاده از جنگ ‌افزارهای شیمیایی در بُعد وسیع تر توسط عراق از اوایل زمستان ۱۳۶۴ که رزمندگان توانستند شهر فاو را تصرف کند، مجدداً آغاز شد، در اوایل سال ۱۳۶۶، عراق بار دیگر از جنگ‌ افزارهای شیمیایی به طور انبوه در جبهه مرکزی سومار استفاده کرد.


    کاربرد ۷۰۰۰ گلوله حاوی مواد سمی


    پس از عملیات والفجر۸ در سال ۱۳۶۴، نیروهای بعثی به طرز بی ‌سابقه ‌ای از مواد سمی شیمیایی استفاده  و حدود ۷۰۰۰ گلوله توپ و خمپاره حاوی مواد سمی علیه مواضع نیروهای ایرانی شلیک کردند. در طول ۲۰ روز هواپیماهای عراقی بیش از هزار بمب شیمیایی در صحنه عملیات فرو ریختند و متجاوز از ۳۰ تهاجم شیمیایی علیه هدف ‌های غیر نظامی در خاک ایران انجام شد


    .


    بمباران شیمیایی شهر سردشت توسط عراق در هفتم تیر ۱۳۶۶ وحشتناک ‌ترین تهاجم از این نوع بود که باعث شهید و مجروح شدن تعداد زیادی از مردم غیرنظامی شد. اما وحشیانه ‌ترین مورد استفاده  در اسفند ۱۳۶۶ در حلبچه بود که وسیع ‌ترین مورد استفاده از جنگ‌ افزارهای شیمیایی از زمان جنگ جهانی اول تاکنون به شمار می‌رود که طی ان حداقل ۵۰۰۰ تن از مردم کُرد مسلمان این شهر شهید و ۷۰۰۰ تَن دیگر مجروح شدند.


    فاجعه ‌ای که در حلبچه رخ داد بدون شک با فجایعی همچون بمباران اتمی شهرهای «هیروشیما و ناکازاکی» ژاپن به دست امریکا، قابل مقایسه است.


    به کارگیری سلاح‌ های شیمیایی از سوی عراق، در حالی صورت ‌گرفت که این کشور جزو ۱۲۰ کشور امضا کننده پروتکل ژنو در مورد منع استفاده از سلاح‌ های سمی، خفه کننده و ترکیبات باکتریولوژیک بود. پروتکل ۱۹۲۵ ژنو که طی قطعنامه ۲۱۶۱ سازمان ملل متحد مجدداً به تصویب رسیده است، صراحتاً استعمال سلاح‌ های شیمیایی را منع کرده است.

    خضری: جانبازان شیمیایی سردشت هنوز احراز جانبازی نشده اند


    به مناسبت سالگرد بمباران شیمیایی سردشت، گفت و گویی با دکتر رسول خضری نماینده مردم سردشت و پیرانشهر در مجلس شورای اسلامی داشتیم که با هم می خوانیم.


    فاش: وضعیت جانبازان شیمیایی سردشت در حال حاضر چگونه است؟


    -در ابتدای سال ۱۳۶۶ طبق آماری که ما از بیمارستان بقیه الله به عنوان مرجع اصلی اخذ کردیم حدود ۸ هزار و ۱۴ نفر آمار مصدومان شیمیایی اعلام شده بود.


    خطیب وقت نماز جمعه تهران هم در سال ۶۶ در تریبون نماز جمعه همین آمار را اعلام کرد اما آنهایی که از سوی بنیاد شهید احراز جانبازی شدند حدود دوهزار نفر است . در واقع حرمت امامزاده به متولی است


    و  بمباران شیمیایی سردشت به عنوان نماد قربانی تروریسم بین المللی  است  و از سوی دیگر ما اولین کشوری هستیم که یک شهر غیر نظامی اش مورد آماج بمب های شیمیایی قرار گرفته است.


    فاش: چرا سازمان ملل تاکنون سکوت کرده است؟


    -در واقع ما اولین قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در سطح جهان هستیم و همین قضیه می تواند یک اهرم  بسیار موثر بر علیه  یاوه گویی های ترامپ، صهیونیسم، استکبار جهانی و کشورهایی است که این روزها دم از مبارزه با تروریسم می زنند، در حالی که در زمان بمباران شیمیایی سردشت سازمان ملل آنها  در سکوت مرگباری قرار گرفته بودند. البته به نظر من سازمان ملل نیست بلکه سازمان دول است و این سازمان متعلق به ۵ یا ۶ کشور است که وضعیت آنها مشخص است .


    هشت کشور از آنها کشورهایی هستند که برای بمباران شیمیایی سردشت به خود صدام  سلاح های شیمیایی فروخته بودند در حالی که امروز دم از حقوق بشر و… می زنند اما جالب است که تاکنون هیچکدام از آنها  در دادگاه لاهه هم محکوم نشده اند.


    من در مراسم روز جهانی صلح که سفیران کشورهای اروپایی از جمله سفیر هلند (که یک خانم خیلی متین و جدی بود) وقتی مشغول سخنرانی شدم شروع به گریه کرد و بعد از مراسم نزد من آمد و شروع  به عذرخواهی کرد و گفت ما  واقعا کم گذاشتیم .



    در واقع صدام قصد نسل کشی داشت و اگر سکوت مرگبار جهانی نبود قطعا بمباران شیمیایی حلبچه (که به نسبت سردشت خیلی وسیع تر بود) اتفاق نمی افتاد در حالی که صدام حتی به ملت خودش هم رحم نکرد.


    فاش: آیا آمار قطعی قربانیان بمباران شیمیایی سردشت را دارید؟


    ما آمار قربانیان را داریم اما یکی از گلایه های جدی که از بنیاد شهید داریم همین است که جانبازی این عزیزان را  به تاخیر انداخته است و متاسفانه بسیاری از آنها تاکنون شهید شده اند اما با این وجود هنوز هم احراز جانبازی نشده اند.


    این در حالی است که بمباران شیمیایی به گونه ای است که روز بروز بر میزان مصدومیت  قربانیان آن افزوده می شود چرا که آثار مواد شیمیایی بین ۵۰ تا ۷۰ سال در طبیعت باقی می ماند .


     الان ما با انجمن شیمی و تعدادی از انجمن های دیگر با کمک اساتید زبده داریم کار می کنیم تا ببینیم میزان تاثیرات ژنی زیست محیطی بر آب، خاک، گیاهان، انسان ها و موجودات زنده در منطقه چگونه بوده است تا بفهمیم کسانی که به ظاهر سالمند و شاید تا چند سال دیگر مبتلا به این بیماری شدند آیا ناشی از بمباران شیمیایی است؟


    فاش: بنظر شما چگونه می توان احقاق حق کرد؟


    -در مورد جانبازان شیمیایی کشور ما  باید از دو منظر ورود کند یکی از نظر موضوع جانبازی است که بحث داخل کشور است و در این مورد گلایه ما از بنیاد شهید است و بحث دوم  مطرح کردن موضوع درمجامع بین المللی است که در این خصوص وزارت امور خارجه باید به وظیفه اصلی خودش عمل کند.


    اما متاسفانه تاکنون کم کاری و در دادگاه لاهه خیلی کار خاصی نکرده است، در حالی که طرح موضوع در مجامع بین المللی می تواند بسیار حائز اهمیت و برای کشور ما یک امتیاز باشد.


    فاش: به عنوان یک نماینده آیا تاکنون موضوع را دنبال کرده اید؟


    من در دولت دهم بارها به وزیر امور خارجه دولت احمدی نژاد نامه نوشتم و در دولت آقای روحانی هم چندین بار موضوع را تذکر دادم اما نمی دانم چرا موضوع را جدی نگرفتند و یا  شاید برای شان مهم نبود در حالی که موضوع به این مهمی در سطح مجامع بین المللی و داخلی از سوی هر مسئولی نادیده گرفته شود خیانت به خون شهدا، هشت هزار مصدوم شیمیایی سردشت و ۷۵ هزار جانباز شیمیایی جنگ تحمیلی است.


    متاسفانه در دوران جنگ تحمیلی بمباران شیمیایی  فقط در سردشت اتفاق نیفتاد بلکه در شهرهایی مثل مریوان کرمانشاه، ایلام و سایر مناطق رخ داد در حالی که در دوران کنونی با  وجود ۷۵ هزار مصدوم شیمیایی در کشور متولی درست و حسابی برای رسیدگی به آنها وجود ندارد  در حالی که همه آنها با مشکلات مختلفی مواجه هستند .


    ببینید به نظر من جانبازان همه وجود خود را اهدا کردند اما جانبازان شیمیایی ازهمه جانبازان مظلوم ترند و حتی یک ثانیه نفس درست و حسابی ندارند و حتی ریه و سینه های شان کلا حبس است.



    این مسائل را ما باید یک مقدار جدی تر بگیریم به خصوص در مورد جانبازان شیمیایی باید برخی موضوعات بازنگری شود.


     فاش: نقض بنیاد شهید را چگونه ارزیابی می کنید؟


    -من در خصوص مصدومان مین ها هم از بنیاد شهید خیلی گله دارم چرا که مین یک سلاح شخصی نیست که طرف برود و بگویم توسط سلاح شخصی مصدوم و یا معلول شده است. بلکه ناشی از بحث جنگ افزارهای دولتی بازمانده ازجنگ است که در اثر باد و باران شسته می شود و متاسفانه امروز ما شاهد از دست رفتن دست و پا و جان بسیاری ازعزیزان در مناطق مرزی هستیم.


    بنظر من دولت باید در این مورد یک فکر اساسی کند، اما متاسفانه با وجود گذشت سه دهه از جنگ هنوز متولی خاصی برای آن مشخص نشده است و کسانی که در مناطق مرزی به هوای کشاورزی و چوپانی بر روی مین رفته و جان و یا اعضای بدن خود را از دست می دهند مورد حمایت قرار نمی گیرند و آنها را به کمیته امداد ارجاع می دهند تا ماهی ۴۰ هزار تومان دریافت کنند که اقدام درستی نیست، در حالی که بنیاد شهید باید متولی این کار باشد اما متاسفانه بنیاد از مسئولیت خود شانه خالی می کند.


    متاسفانه بنیاد شهید بودجه دارد اما مدیریت ندارد و رئیس جمهور باید یک بازنگری جدی در این قضیه داشته باشد.


     


    فاش: نظر شما در خصوص انتخابی شدن رئیس بنیاد چیست؟


    در کمیسیون اجتماعی گفتند که اگر بحث شورایی شدن انتخاب رئیس بنیاد شهید رای بیاورد جامعه هدف خیلی به اجماع نمی رسد در حالی که بنده معتقد  بودم  رئیس بنیاد باید با رای خانواده معظم شهدا و ایثارگران تعیین شود.


    فاش: شما موافق یا مخالف بودید؟


    من موافق موضوع انتخابی شدن رئیس بنیاد شهید از طریق رای خانواده معظم شهدا، جانبازان و ایثارگران بودم ولی باید در این باره اجماع می شد که من نظر خودم را دادم و با قاطعیت هم بر آن ایستادم. چرا که معتقدم امنیت ، انقلاب و هر آنچه که داریم ثمره خون شهدا است و با نظر این عزیزان در سطح کشور باید رئیس بنیاد شهید به صورت شورایی انتخاب شود.


    ما در دوره نهم مجلس یک تحقیق و تفحص از بنیاد شهید داشتیم که دلیل آن نارضایتی خانواده شهدا و جانبازان از این سازمان بود.


    ما الان هم به شدت از بنیاد شهید گلایه داریم که چرا به امور مربوط به خانواده شهدا جانباز و ایثارگر به خوبی رسیدگی نمی کند. مثلا معلوم نیست سهام عدالت آنها چه شده است؟ ما می خواهیم این مسائل شفاف سازی شود و تحقیق و تفحصی هم که ما امضا کرده بودیم انتظار داشتیم که نتایج آن به صورت شفاف و دقبق در اختیار مردم قرار بگیرد.


    در امریکا وزارتخانه ای به نام  وزارت “کهنه سربازان” برای رسیدگی به امور سربازان امریکایی بازگشته از جنگ وجود دارد در حالی که  تاکنون هیچ کشوری به امریکا حمله نظامی نکرده است و بر عکس تا چند سال پیش این ایالات متحده بوده که به نقاط مختلف دنیا لشکر کشی و حمله کرده است. در حالی که ما  در داخل کشورمان با آن همه تشکیلات عریض و طویل هنوز در مقابل خانواده شهدا و جانبازان واقعا کم گذاشته ایم. اگر چه  در امور رفاهی و بهداشت و درمان می توانیم آنها را توانمند سازی و کمک کنیم و چیزی که درخورشان است را انجام دهیم.



برچسب ها: جانبازان ، شیمیایی ، سردشت ، هنوز ، احراز ، جانبازی ، نشده ،